Iedereen die gister op mijn eerste berichtje heeft gereageerd hartelijk bedankt. Ik had wel gemerkt dat jullie nieuwe stoppers in een warm bad binnenhalen, maar als het je zelf overkomt voelt het toch nog anders! Het deed me echt goed!
Wat me ook goed doet: mijn lief die toch al héél weinig rookt, heeft gister en vandaag helemaal niet gerookt als support voor mij. Van mij hoeft ze dat niet te blijven doen hoor, ze heeft tenslotte heel wat meer met mij meegerookt dan ik wat meeroken betreft ooit nog kan inhalen! Maar lief is het wel!
Vanmiddag ook lekker op de fiets (door de regen en met wind tegen) om boodschappen geweest. Al met al zo'n uurtje of 2 onderweg. Dat doet me ook goed, het nuttige en het aangename verenigd!
Maar ergens aan de grens van mijn bewustzijn zeurt een klein stemmetje steeds nadrukkelijker... "Hoe lang duurt het nog tot ik weer mag roken??"
Zucht... ja.. dat is te verwachten als de ultieme beloning voor een aantal uren niet-roken, altijd uit een sigaretje heeft bestaan.
Als het uitstellen van roken werd verzacht door de gedachte... straks lekker een peukje! Leuke valkuil heb ik daar voor mezelf gegraven. Kan er wel een beetje om lachen eigenlijk. Ook al ben ik dat gedrein op de achtergrond af en toe spuugzat.
Maar ja... zelf in 't leven geroepen, dus ik zal er zelf mee moeten dealen ook!
Tot morgen dan maar weer!
Voor later op de avond... Sleep sleep and dream of ....................!!!
